Wensen... - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Wensen... - Mijn Kort Verhaal

Anna Vermeulen

15 jaar - Vwo

10
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Anna Vermeulen (15 jaar)

? stemmen

Wensen…

Wensen…

“Ik blies het laatste kaarsje uit en ineens was het zwart voor mijn ogen, ik zat ergens waar ik nog nooit was geweest in een vreemd appartement….”

LIZ!! Riep mijn moeder, wakker worden! Je moet naar school! Ik werd wakker en keek op mijn wekker het was 8 uur ik moest opschieten om 8.15 ging mijn bus. Ik stond voor mijn kledingkast en het enige wat ik zag hangen was troep. Ik graaide snel iets uit de kast en trok het aan. Ik liep naar beneden gooide wat melk en cornflakes in mijn mond, waardoor heel mijn kleren vies werden, en liep snel door om mijn schooltas te pakken. Voordat ik de deur uit liep riep ik nog: ‘Doei mam!’ Ik rende naar de bushalte en gelukkig was ik net optijd, ik stapte de bus in en ging langs Clara zitten, die is sinds dat ik al klein was mijn allerbeste vriendin. Ik zei: ‘Hey Clara hoe gaat het?’ Ze zei: ‘Ja hoor het gaat wel goed.’ Ik kon me weer is niet laten gaan en begon weer over het onderwerp. Ik zei op een iets boze toon: ‘Waarom zijn wij niet volwassen dan hoef ik niet meer naar school, hoef ik mijn wekker niet zo vroeg te zetten, kan ik elke avond pizza bestellen, heb ik een huis voor me alleen, wat wil je nog meer!?’ Clara keek me aan en zei: ‘Ja Liz, ik weet dat je dat heel graag wilt maar dat gaat toch niet gebeuren.’ Verder ging de dag erg snel voorbij het enige wat me nog interesseerde was Brandon en natuurlijk dat ik bijna jarig was! Brandon was de aller knapste jongen van de hele school ik ben echt stapelgek op hem. Alleen hij niet op mij ik denk niet eens dat hij me kende. Nouja dat liet ik achterwegen, ik dacht nu alleen nog maar aan mijn verjaardag. De volgende ochtend werd ik wakker ik was eindelijk 16. Maar toen ging het brandalarm af, mijn moeder riep: ‘Liz kom snel!’ We moeten naar buiten! Even later was de brand geblust en onze hele keuken en woonkamer was afgebrand. Was dit nou mijn perfecte 16e verjaardag. Ik liep chagrijnig naar mijn moeder en vroeg: ‘wat nu!?’ Ze zei: ‘Ga maar snel naar school we kijken wel als je thuis komt.’ Ik liep naar de bushalte toen er opeens een busje voor mij en Clara stopte, de bezorger gaf me een pakketje en zei: ‘Gefeliciteerd Liz, misschien kan je het hiermee beter maken…’ Ik maakte het open er zaten 5 kaarsjes in. Er stond op: ‘gebruik de wensen goed.’ Ik had altijd al 5 wensen die ik in mijn leven had opgeschreven:

  1. Ik zou de aller coolste auto hebben.
  2. Ik zou de populairste van de school zijn.
  3. Ik zou de aller mooiste kleren en accessoires hebben.
  4. Dat Brandon me eindelijk zou zien staan
  5. En dat ik volwassen was.Dat was echt geweldig! Ik pakte kaarsje 1, en stak hem aan. Ineens kwam de mooiste auto aan scheuren, het was een rode mooie sportwagen. De chauffeur zei: ‘kom, stap in je nieuwe auto!’ Ik en Clara stapte in en kwamen op school aan. Ik pakte snel kaarsje 2 stak hem aan, en sprak de wens uit. Iedereen keek me ineens aan en ze riepen allemaal: ‘Hey Liz! Gefeliciteerd he.’ Ze deden alsof ik ineens populair was. Maar ik had geen tijd want ik moest naar mijn les. Toen het lesuur voorbij was hadden we een tussenuur. Het perfecte moment voor kaarsje 3 ik stak hem aan, sprak de wens uit en ineens trok iemand me mee. We waren in het conciërge hok en overal hingen de populairste kleren. Ik zag roze rokjes hangen en veel jurkjes en broeken het was prachtig! Iemand hielp me met kleren uitzoeken jurkjes, broeken, handtassen schoenen etc. Toen we de kleren uitgezocht hadden liep ik terug de school in. De populairste meiden zagen het en rende meteen gillend naar het conciërge hok, alleen alles was weg. Mijn dag kon niet meer stuk, ik had de mooiste auto ik was populair en ik had ook nog eens prachtige kleren aan. Het kon bijna niet beter ik pakte kaarsje 4 en stak hem aan. Brandon kwam net langslopen en zwaaide ineens verliefd naar me, ik viel bijna flauw. Toen ging de bel van het volgende lesuur. Daarna was de dag snel voorbij, Clara vond het wel een beetje vreemd. We liepen van het plein af, en ik riep ineens: ‘Clara! We zijn de 5e wens helemaal vergeten maar wat was dat ookal weer?’ ‘Oja’ zei ik. Ik zou eindelijk volwassen worden! Ik stak het kaarsje aan en sprak de wens  uit, ineens werd het zwart voor mijn ogen en was ik in een vreemd appartement. Ik keek rond, het was prachtig maar waar was ik? Overal zag ik verhuisdozen staan, ik liep naar de keukentafel  en daar lagen papieren er stond op: ‘dit appartement is nu eigendom van Liz Smits.’ Ik voelde mijn gezicht optrekken van verbazing. Was mijn wens echt uitgekomen had ik nu eindelijk wat ik wou? Maar was dat wel echt wat ik wou? Ineens ging de deurbel, ik deed open en een boze man stond voor de deur. Hij zij: ‘Liz ga je nu eindelijk je huur betalen? En je hebt een enorme achterstand met water en gas dat moet ook betaald worden.’ Ik gooide de deur met een verbaasd gezicht dicht en dacht: ‘Ik ben nu echt volwassen ik moet alles zelf doen.’ Ik had helemaal geen geld en ook geen baan. Misschien was deze stap toch iets te groot? En hoe ga ik dit ooit terugdraaien als het überhaupt wel kan? Dit wou ik niet. 

Ontwerp door Willem Verweijen