Spoor 7 - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Spoor 7 - Mijn Kort Verhaal

Samadhi Boekhoven

19 jaar - Havo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Samadhi Boekhoven (19 jaar)

? stemmen

Spoor 7

Je staat op het station te wachten op de trein. Voor je zie je aan de overkant van het spoor een perron. Daarachter nog een en daarachter nog een. Helemaal achteraan komt een sprinter binnengereden. Na een tijdje rijdt die weg. Maar dan zie je ineens een andere trein. Achter de sprinter. Het is een lange, hoge, knal gele trein. Zo hoog dat je het dak ervan niet kan zien. Je vraagt je af hoe die ooit binnen is komen rijden. En dan merk je dat de grote van de trein niet het enige is wat niet klopt. Je ziet mensen uitstappen. Maar je ziet geen deuren. Op de plekken waar de mensen de trein uit komen zie je een soort wit licht. Je kijkt naar de ramen van de trein maar je kan niet ziet wat daarbinnen gebeurt.

En de mensen die er uitstappen zien er ook niet helemaal normaal uit. Je weet niet precies wat er mis is met ze. Ze zijn net zo lang als mensen, dragen normale kleren, gewone kleur huid, haar en ogen maar toch hebben ze iets dat ze niet menselijk maakt.

Dan stapt er een vrouw uit. Ze kijkt om zich heen en dan kijkt ze ineens recht in je ogen. Het is alsof de tijd stilstaat. Jij kijkt naar de vrouw en zij kijkt naar jou alsof je een dier bent in de dierentuin. Dan laten haar ogen je los. De trein begint te rijden en verdwijnt uit beeld. Op de plek waar de trein stond is nu goudgeel licht. Alsof er lampen op schijnen. Of nee, het is meer alsof de trein zelf dat licht uitstraalde en dat het licht even is blijven hangen. Je kijkt om je heen maar er is niemand anders die naar dat perron staart zoals jij. Je vraagt aan degene die naast jou staat of hij die grote gele trein ook heeft gezien? De man haalt zijn schouders op en loopt weg. Je vraagt nog een paar mensen maar niemand heeft het gezien. Je rent het perron af. Er is een hal die alle perrons met elkaar verbindt. Je telt hoeveel perrons er tussen jou en de gele trein zaten, 3. dan moet de trein op spoor 6 of 7 gestaan hebben. Je loopt door de hal langs perron 3, 4 en 5. Maar dan bots je tegen een muur op. Spoor 6 en 7 bestaan helemaal niet! Aan de informatiebalie vraag je of er ooit een perron met spoor 6 en 7 heeft bestaan maar de vrouw achter de balie zegt van niet. Je gaat weer terug naar je eigen perron. Het vage perron is weg! Het enige wat er nog over is, is  dat goudgele licht. Je knippert een paar keer en wrijft in je ogen. Als je nog een keer kijkt is ook het licht verdwenen. Teleurgesteld loop je naar beneden. Je hebt je eigen trein al gemist.

Dan ineens zie je de vrouw. De vrouw die uit die trein was gestapt en je zo had aangekeken. Dan zie je wat er zo raar is aan haar en aan de ander mensen die uit die trein stapten. Om zich heen heeft ze het zelfde goudgele licht als de trein. Je haast je achter haar aan en vraagt waar ze vandaan komt en waar de trein naartoe is. Ze geeft geen antwoord en probeert je af te schudden. Maar je houdt vol. Je blijft haar volgen en je blijft vragen wat er gebeurd is. Ineens zeg je “U mag hier helemaal niet zijn!” Je weet niet waarom je dat zegt of wat je er mee bedoelt. Ze verstijft en draait zich om. “En jij hebt niks gezien.”

 

Ontwerp door Willem Verweijen