Overgestapt - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Overgestapt - Mijn Kort Verhaal

Rocio Weidema

17 jaar - VWO

7
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Rocio Weidema (17 jaar)

? stemmen

Overgestapt

 

Overgestapt

 

Ik ga journalistiek studeren in Amsterdam. Ik kom een kakker die business management studeert tegen. Hij had eigenlijk filosofie willen doen. Bij wezen van rebelsheid  tegen zijn ouders, maar wel onbewust, wordt hij verliefd op mij. Ik, domme koe die ik ben. Ik word ook verliefd op hem. Ik val op arrogantie. We worden een vast koppel, maar erg experimenteel.

Ik ga stage doen bij een krant en word aangenomen, hij volgt het pad van zijn vader om stinkend rijk te worden. We trekken samen in en genieten nog even van het makkelijke leven. Hij vraagt me ten huwelijk, omdat we zien dat we samen een stabiel leven kunnen opbouwen. Het geld stroomt binnen en we kopen een groot huis, in een kakkersbuurt, vol met allerlei kutkakkers. Dat is verder geen probleem, voor ons beiden niet. Hij is een kakker en ik ben met één getrouwd.

We willen allebei graag kinderen, maar eerst wil ik graag carriére maken bij de krant. Ik raak na een jaar in verwachting, net wanneer ik onderdirecteur ben. Het is een zoontje. Hij heet Mauritz, naar zijn vader.

Ik stort me weer op m’n werk en hij beslist om te verhuizen om me maar een beetje meer thuis te kunnen krijgen. Hij wordt ongelukkig met mij en gaat vreemd met een paar van die secretaresse sletjes. Ik heb het door, maar mijn baan gaat voor alles. Ik raak weer zwanger. Nu een meisje. Ons huwelijk verbetert.

Ik probeer wat werk van mijn handen af te nemen door een personal assistant te employeren.

Onze kinderen worden ouder en ze gaan op hockey en ik doe wat hij denkt dat goed is en luister naar niks meer wat mijn moeder mij ooit heeft geleerd. Onze kinderen zijn vervelende kutkakkers, ze hebben geld en ze zijn mainstream. Ik kan er niks meer aan doen. Onze banen zijn te intensief. De kinderen gaan naar feestje, geven feestjes, zuipfeestjes, hockeyfeestjes. Wat maakt het allemaal ook uit. Ze gaan zijn bedrijf toch in. Ze worden nog ouder en maken met grote moeite hun categorale gymnasium wel af.

Wij gaan vaak een weekendje weg en hij begint steeds klaarder te zijn met zijn werk, trouwens ik ook. Ik ga boeken schrijven en stop bij de krant. Onze kinderen studeren af en nemen zijn bedrijf over. We worden steeds ouder en doen allemaal dingen, om maar iets om handen te hebben.

We krijgen net zulke kleinkinderen als onze eigen kinderen. Hij vertelt me dat hij gewoon precies heeft gedaan wat zijn ouders wilden en dat ik eigenlijk net zo ben geweest als al die kakkersletten, maar ook nog eens slim. Ik zeg dan dat hij een fout was en laf, door precies dit pad genomen te hebben.

Elke avond bezuipen we ons met ongelofelijk dure wijn. Ik trek me terug in mijn eigen studeerkamer en hij in de zijne, met zijn geliefde filosofieboeken. Ondanks deze situatie houden we van elkaar en hebben onafgesproken besloten, samen oud te worden. We verhuizen naar onze villa in Zuid-Frankrijk en onze kinderen vechten voor het huis in Amsterdam. Wij kijken niet meer naar ze om.

We hebben allebei een groot aanzien in Amsterdam en zo nu en dan worden we bezocht en wordt er geacht dat wij wel naar Amsterdam komen.

Op een gegeven moment krijgt hij kanker, altijd hadden we gedacht dat ik de eerste zou zijn door mijn rookverslaving. Hij komt te overlijden. Ik denk al lang niet meer aan mijn kinderen of kleinkinderen en nu ook niet aan andere dingen die misschien ooit belangrijk waren. 

 

Ontwerp door Willem Verweijen