Mijn nieuwe leven - Lola Smith - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Mijn nieuwe leven - Lola Smith - Mijn Kort Verhaal

Cyriëlla Wander

17 jaar - Havo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Cyriëlla Wander (17 jaar)

? stemmen

Mijn nieuwe leven – Lola Smith

Hoi ik zal mezelf voorstellen: Ik ben Lola, 25 jaar. Op mijn middelbare school: het Hoeksch Lyceum, zat ik op havo, havo 5 om precies te zijn. Toen mijn leven veranderde. Ik stond voor veel vakken hoger dan een 8 gemiddeld. Vaak werd er tegen me gezegd: ‘ Lola? Waarom ga je niet naar het vwo en dan de universiteit?’ Eigenlijk was ik het er nooit mee eens, maar dan dank ik ook dat het een mooie kans zou zijn.

Ik had wiskunde, mijn beste vak. Na een een half uur werd er op de deur geklopt. De directrice stond er. Ze keek de klas rond en daarna naar de docent. Ze begon met praten: ‘ Ik zoek Lola Smith, is zij aanwezig? ‘ Ik knikte en stak me hand op. ‘ Fijn! Zou je even mee willen komen? Ik moet iets met je bespreken. Neem je tas maar vast mee. ‘ Ik deed verbaasd wat de directrice zei. Toen we buiten stonden, begon ze met praten: ‘ Hoi Lola, gaat alles goed? ‘ Ik knikte en ze gaat verder. ‘ Ik heb contact gehad met de universiteit Leiden, als jij nu examen gaat doen, met de vakken die hebt en met je huidige kennis. En je slaagt, dan wordt je daar aangenomen! ‘ Ze begon steeds enthousiaster te praten.  Ik glimlachte, vroeg nog wat informatie en zei uiteindelijk dat ik het aanbod aan nam!

2 maanden later, de examens had ik een maand geleden gemaakt. Op 18 november kwam de uitslag. De directrice had gevraagd of ik naar school wilde komen. Zodat we het met de hele school konden delen. Onderweg werd ik gebeld door een onbekend nummer, raar? Ik nam op: ‘ Hallo met Lola Smith. ‘ ‘ Goedemorgen mevrouw Smith! Ik ben meneer Lagendijk van de universiteit Leiden, en ik heb de uitslag van je examens! Wil je het horen? ‘ Ik glimlachte en zette mijn telefoon op de luidspreker zodat mijn ouders ook mee konden luisteren. Ik stak mijn duim op naar mijn ouders. ‘ Ja, ik zou graag mijn uitslag willen horen! Ben benieuwd! ‘ ‘Dat snap ik heel goed. ‘ Hij wachtte met praten en zei dan: ‘ Gefeliciteerd mevrouw Smith! Je bent geslaagd voor je examens ! Met alles hoger dan een 7,5 ! ‘ Ik begon te gillen. ‘ Bedankt meneer, ik ben heel blij om dat te horen! ‘ ‘Dat snap ik, je bent op 12 januari uitgenodigd om de school en je klasgenoten te leren kennen. Meer informatie krijg je over de mail. Tot dan!’ Ik bedankte hem en hing op. Ik gilde door de auto en mijn ouders feliciteerden me. Daarna naar school gereden om het goede nieuws te vertellen

Toen ik bij de school aan kwam, moest ik lachen. Heel de school was versierd met slingers. Ik stapte uit en mijn vriendinnen kwamen op me afgerend. Ik lachte en knuffelde ze terug, ik ging de meiden wel missen! Onze armen in elkaar gehaakt liepen we de school in. Ik liep de school in en meteen werd er geroepen: Gefeliciteerd ! Daarna werd ik bekogeld door ballonnen en knuffels van iedereen. Ik lachte en bedankte iedereen uitgebreid. Na het feest kwamen mijn vriendinnen naar me toe en begonnen te grijnzen. Ik lachte en vroeg: ‘ Meiden wat is er aan de hand? ‘ Ze keken me lachend aan. Toen begonnen ze te gillen: ‘ We gaan samen naar Berlijn toe! Om lekker samen te genieten!’ Ik lachte, knuffelde en bedankte de meiden. ‘ Wanneer gaan we?’ ‘Nu!’ lachten ze. Ik keek naar mijn ouders en die hadden mijn koffer. Ik moest lachen. Gaf mijn ouders een knuffel en zei ze gedag. We stapten in de taxi en reden naar het vliegveld. Ik zat in het vliegtuig, denkend over die dag. En even moest ik zuchten. Een drukke maar te gekke dag was het! Een dag om nooit te vergeten, dat was zeker! En daarna ben ik samen met mijn vriendinnen gaan genieten van een week in Berlijn.

Het was 12 januari, de dag dat ik naar de universiteit moest. Samen met mijn vriend, die ik in Berlijn had ontmoet, ging ik naar de universiteit. Hij zat er al op en ging me helpen te wennen. Ik nam afscheid van mijn ouders, stapte in de auto en samen reden we naar Leiden. Ik ging bij mijn vriend wonen, die op zich zelf woonde. Toen ik de school in stapte wist ik dat mijn leven zou gaan veranderen en dat is zeker gebeurd. Samen met mijn nieuwe vrienden heb ik daar een geweldige tijd gehad!

Nu denk ik terug aan die tijd. Ik zit met mijn vriend en mijn dochtertje van een half jaar op de bank. Morgen gaan we trouwen. Samen zijn we alle herinneringen aan het ophalen. Hoe we elkaar hebben leren kennen, mijn vakantie met mijn vriendinnen in Berlijn, de komst van onze dochter en natuurlijk onze trouwdag die er morgen aan komt. Een jaar geleden ben ik afgestudeerd als advocaat iets wat ik altijd al wilde worden.

Of ik tevreden ben?

Jazeker ik ben tevreden hoe het gelopen is!

En ik geef je een tip: Vergooi je leven nóóit! Maak er iets van! Maak je dromen waar!

Dat is mij ook gelukt, dus ik weet zeker dat het jou ook lukt!

Kusjes,

Lola Smith, en bijna Lola Blake

Ontwerp door Willem Verweijen