La pelota esta redonda - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal La pelota esta redonda - Mijn Kort Verhaal

Charlotte Janssens

18 jaar - ASO

329
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Charlotte Janssens (18 jaar)

? stemmen

La pelota esta redonda

Hij zag ruimte. Piekfijn haalde hij met links uit. De bal vloog vluchtig en met een ongelofelijke kracht voorbij de doelman, recht in de winkelhaak. Zijn naam weerklonk doorheen het hele stadion: Esequiel Garcia. Dit is het verhaal van een jonge Spanjaard wiens dromen geen grenzen kennen. Hij is slechts zeventien en hij leeft zijn allergrootste droom. Nog steeds staat hij ervan versteld hoe de realiteit ooit een droom kon zijn. Esequiel en zijn familie komen uit de eeuwige probleemwijk La Mina in Barcelona. La Mina is een gevaarlijke en losbandige wijk met een grimmige sfeer. De straten zijn verlaten en liggen vol met afval. Het is het middelpunt van de Catalaanse drugsmarkt. Armoede nam hun leven duidelijk over. Moesten ze hier gebleven zijn, zou het niet lang meer geduurd hebben voordat de naïeve Esequiel in contact kwam met de drugshandel in deze wijk. Van zijn schoolcarrière kwam niets.  Hij deed zijn best niet en dat kon je duidelijk zien aan zijn resultaten. Dat hij ook later nog altijd aan de onderste trede van de sociale ladder zou staan was dus bijna vanzelfsprekend. Maar ondanks de armoede maakte hij het beste van zijn leven. Zijn geloof in God hield hem sterk en was heilig voor hem, net zoals zijn liefde voor het voetbal. Hij had veel vrienden waarmee hij elke avond na school ging voetballen op het plein in de buurt. Al snel was het duidelijk, die jongen kon werkelijk toveren met een bal aan zijn voet. Net zoals elke jongere in de buitenwijken van Barcelona was hij enorme fan van FC Barcelona. Messi was zijn allergrootste idool. Hij had dan ook nooit verwacht dat hij op een dag naast hem zou staan op het veld. Op een zonnige dag in juli speelde Esequiel een match met zijn ploegje. Tijdens de match viel er hem een man op die hij nog nooit eerder had gezien tijdens de match. Hij stond naast het veld en noteerde allerlei dingen in een boekje. Esequiel besloot er niet van wakker te liggen en hij legde zijn focus op de wedstrijd. Maar toen hij er de volgende weken ook stond, ontstonden er een heleboel vragen in Esequiels hoofd. 28 juli, deze dag staat voor altijd in zijn geheugen gegrift. Na de match benaderde de man hem. Wat bleek, de man die al enkele weken langs de zijlijn stond was een scout. Hij was ook niet zomaar de eerste de beste, neen, hij was een scout van FC Barcelona. De club stelde een nieuw akkoord voor waarbij ze de eigen jeugd meer willen aanspreken bij het scouten van nieuwe spelers. Ze willen talenten van de straten sleuren. Esequiel was één van hen. Het was een kans uit de duizend en dat besefte hij maar al te goed. Hij greep ze dus met beide handen. Eerst kreeg hij een kans bij de beloften, later bij de reserves. Bij de reserves heeft hij een hele tijd gespeeld. Met vallen en opstaan werd hij de ster van de ploeg. Op zijn zeventiende verjaardag werd hij dan ook opgebeld met het beste cadeau dat hij ooit kon krijgen. Hij werd opgenomen in de selectie van het eerste team, als reservespeler weliswaar. Dankzij deze kans heeft hij het mogelijk gemaakt zijn familie weg te krijgen uit de hel van La Mina. De allergrootste overstap in zijn leven. Hierover zal hij zijn kinderen en kleinkinderen later vertellen. Hij zal ze meegeven om nooit op te geven en altijd voor je dromen te gaan, zoals hij ook deed. Hij bedankt God. Hier staat hij dan vandaag de dag. Hij ziet ruimte. Piekfijn haalt hij met links uit. De bal vliegt vluchtig en met een ongelofelijke kracht voorbij de doelman, recht in de winkelhaak. Zijn naam weerklinkt doorheen het hele stadion: Esequiel Garcia.

Ontwerp door Willem Verweijen