De jongen zonder hart - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal De jongen zonder hart - Mijn Kort Verhaal

Justin Daniëls

15 jaar - VWO

3
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Justin Daniëls (15 jaar)

? stemmen

De jongen zonder hart

De jongen zonder hart

Vroeger was ik positieve jongen met lieve ouders. Maar dat kan zo veranderen! Het was een mooie dag en ik was op mijn kamer aan het gamen. Even vrolijk als altijd. Maar vandaag zou mijn leven drastisch gaan veranderen. Het was 6 uur en mijn moeder vroeg of ik kwam eten. We zaten gezellig met zijn allen aan tafel. Maar het zou de laatste keer zijn dat we met zijn allen gezellig aan de tafel zaten. Ik had mijn eten op en ging naar boven, om mijn huiswerk te maken. Ik had veel huiswerk maar gelukkig ging het redelijk snel. Het was alweer tijd om te gaan slapen. Ik gaf mijn moeder en mijn vader een zoen. Maar later bleek dat het een hele speciale zoen was. Ik lag lekker te slapen en opeens hoorde ik een gil. Ik schrok heel erg en wilde weten wat er aan de hand was. Ik liep de trap af en zag twee mannen in zwarte pakken met een mes. Op de grond lagen mijn ouders met een snee in hun keel. Ik was bang en wist niet wat ik moest doen. Ik wist dat mijn vader boven een telefoon had liggen voor als er een noodgeval was. Dit was zeker een noodgeval! Dus ik liep snel weer terug naar boven en belde de politie. De politie had me geadviseerd om boven te blijven en niet in de beurt te komen van die twee mannen. Maar ik luisterde niet. Ik liep toch naar beneden. Ik keek de woonkamer in en zag de twee mannen niet meer. De twee mannen die mijn leven hebben verwoest. Ik liep voorzichtig de woonkamer in en zag mijn ouders op de grond liggen. Mijn ouders waar ik altijd van heb gehouden. Ik ging tussen ze in liggen en barstte in tranen uit. Ik dacht dat mijn leven kapot was. Sinds die tijd ben ik veranderd als persoon. Al het positieve is veranderd in haat een wraak. Ik ben veranderd, zowel van buiten als van binnen. Maar vooral op de belangrijkste plek van ieder persoon, “in mijn hart.” Ik ben niet meer wie ik was, ik ben het tegenovergestelde geworden. Duisternis is wat ik voel van binnen. Of ik een hart heb? Nee daar is een kil donker gat. Alle haat zit daar. Alle haat die ik heel mijn verschrikkelijke leven mee heb moeten dragen. Door al die momenten, die verschrikkelijke momenten. Mijn leven, mijn compleet verwoestte leven. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik nu ben wie ik ben. Geen doodnormale jongen, maar een jongen waar je niet bevriend mee wil zijn. Normale mensen leven voor het leven en voor de lol, maar ik niet. Ik leef voor mijn wraak, mijn zoete wraak. Ze zullen boeten voor wat ze me hebben aangedaan. Ooit zullen ze voelen wat ik al die tijd voelde. Die afschuwelijke tijd die ervoor heeft gezorgd dat ik ben wie ik nu ben. “Een jongen zonder een hart.” Maar ooit, ooit zal dat gaan veranderen. Ik zal mijn plan om wraak te nemen uitvoeren. Ook al is het niet voor mezelf, dan maar voor mijn ouders. Mijn ouders waar ik altijd van heb gehouden. De ouders die ik nooit meer zal gaan zien. Of toch wel… Ik was mijn plan om wraak te nemen aan het voorbereiden. En opeens zag ik een foto. Een foto die allemaal herinneringen naar boven haalde. Een foto van mij en mijn ouders. En opeens ging er schok door me heen, die precies mijn hart raakte. Toen zag ik wit licht. Het leek wel alsof ik in de hemel was.  En daar zag ik ze. Het waren mijn ouders. Ze leken wel geesten. Geesten met één doel, namelijk mij weer terug veranderen in wie ik eerst was . “Een jongen met een hart.” Ik keek naar ze en ze vertelde mijn iets. En dat was: “Wraak zal niets veranderen, zo ga je alleen maar lijken op dat genen wat je haat”. Daarna kwam er een flits en was ik weer terug op de plek voor mijn wraak. Alleen dat plan om wraak te nemen ging ik niet meer uitvoeren. Ik wilde geen wraak meer. Ik wilde gaan genieten van mijn leven. Die dag wanneer mijn ouders die zin zeiden, heeft me weer terug gebracht naar wie ik eerst was. “Een jongen met een hart.”

Ontwerp door Willem Verweijen