Het Was Voor Jou - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Het Was Voor Jou - Mijn Kort Verhaal

Taveendi Lecluyse

15 jaar - ASO

2
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Taveendi Lecluyse (15 jaar)

? stemmen

Het Was Voor Jou

Het was voor jou

“Twintig en geen cent meer”, zeg ik hem recht in de ogen kijkend, ik had er genoeg van altijd onderdanig te zijn. Op het paradijs maak ik toch geen kans meer. De man knikt en behendig klim ik in de pick-up tegen de andere mensen aan. Ronkend start de motor. Ik moet hier weg, hoe verder hoe beter.  Beschermend sla ik mijn armen om mijn buik, om jou.

Ik voelde een hevige pijn vanuit mijn buik, klapte dicht en leegde mijn maag op de miserabele planken van dit miserabele huis van deze miserabele plek. Mijn oog viel op de repen stof in de hoek van de kamer die ik normaal gesproken in mijn onderbroek leg. Het zou toch niet…

Terwijl de pick-up over de smalle paden kronkelt, zit ik diep in gedachten verzonken.
Ik neem het mijn ouders niet kwalijk dat ze me aan Nassim uitgehuwd hebben.  Met zo’n kleine bruidsschat  heeft alleen mijn leuke snoetje me kunnen ‘redden’. De fysieke littekens die hij heeft achtergelaten zullen verdwijnen, maar de mentale staan voor eeuwig in mijn ziel gegrift.

Er wordt drie keer hard op de deur geklopt. Was hij nu weer zijn sleutels vergeten? Angstig opende ik de deur. “Hoe vaak heb ik je al gezegd dat je zonder je hijab de deur niet opent”, viel Nassim meteen uit. Ik rook vrijwel meteen de alcoholwalm.”Stom teef”, vervolgde hij schreeuwend. Ik wist al wat er komen zou, het was elke avond dezelfde hel. Ter bescherming maakte ik mezelf zo klein mogelijk, vrijwel meteen kwam de eerste klap en de tweede en derde… Met zijn vuist trof Nassim me vol in mijn onderbuik.Dat was de druppel, de overstap op een keerpunt. Hij mocht me zoveel pijn doen als hij wou, maar van jou bleef hij af. Ik griste het keukenmes van tafel en haalde uit.

Het zou niet lang meer duren voor de buren er achter komen.
Schokkend komt de wagen stil te staan. Ik stap uit en begin richting de kust te lopen. Ik had dit voor jou gedaan, en voor je toekomst. Ik heb alles voor je over. Voor het eerst in mijn leven zie ik de zee, in gedachten zie ik Europa al aan de horizon liggen. We hadden nog een lange rit voor de boeg.

Ontwerp door Willem Verweijen