De overstap - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal De overstap - Mijn Kort Verhaal

Leon Peric

18 jaar - Vwo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Leon Peric (18 jaar)

? stemmen

De overstap

Het was zo ver, het was acht uur toen hij in zijn auto stapte. Vandaag om elf uur zou hij vertrekken. Alles en iedereen hier in Nederland achterlaten en opnieuw beginnen. In mei had hij een ticket gekost, nog niet alles was duidelijk maar hij had ze wel alvast gekocht want je weet nooit met dit soort bedrijven, ze konden altijd de prijzen veranderen en het was nu nog redelijk goedkoop. Hij droomde er al lang van. Er heen gaan en alles hier achter laten. Hij hoopte dat hij mee kon doen met de grote jongens.

“Je Engels is prima! En welkom bij het bedrijf Arjan.” De naam Arjan had ze niet goed uitgesproken en hij glimlachte. Toen Arjan dat hoorde haalde hij opgelucht adem. Hij kreeg daarna nog een mailtje met een lijst van wat hij nog zou moeten regelen om de overloop soepel te laten verlopen. Hij hoefde zelf niet zoveel te regelen, het bedrijf ging regelen dat hij geregistreerd werd als een Amerikaanse burger. Ze had ook een website gestuurd met verschillende woningen waar hij uit mocht kiezen. “Je vriendin mag ook mee verhuizen als ze dat wilt.” Dat stond nog onderaan de mail en Arjan zuchtte even. Hij had het haar nog niet verteld en hij verwachtte eigenlijk ook niet dat ze mee zou willen naar Amerika. Na het gesprek ging hij op het internet zoeken voor tickets naar Californië.

Arjan draait zich om, de wekker zegt dat het zeven over negen is. Hij ging rechtop zitten en strekte zijn armen uit. Hij stapte zijn bed uit en ging naar de badkamer. Zijn ouders waren allebei aan het werken, zijn zusje Roos had de eerste 2 uur vrij dus die lag waarschijnlijk nog te slapen. Arjan moest haar wakker maken om half tien, of was het nu 10 uur. Ik maak haar wel wakker om half 10 dacht Arjan. Hij keek in de spiegel en zag dat zijn haar een warboel was en dat hij snel naar de kapper moest. Hij ging terug naar zijn kamer en pakte wat schone kleding en hij liep terug naar de badkamer en trok zijn kleding uit, hij pakte zijn Samsung S7 en stapte de douche in. Heerlijk een waterdichte telefoon die niet ontploft. Hij lachte een beetje in zijn hoofd en zette Lane Boy op van Twenty One Pilots. Hij zette de volume op het hardst en zong een beetje mee. Roos zou nu wel wakker worden maar het maakte hem niet echt uit. Zoals elke dag dacht hij erover na, gaat hij zijn tickets nu al kopen of wacht hij ermee tot het zeker is. Na vijftien minuten stapte hij uit de douche en kleedde zich weer aan.

Hij had alvast zijn computer opgestart en toen naar beneden gelopen om ontbijt te maken. Hij nam zijn brood mee naar zijn kamen en logde in. Hij startte Google Chrome en ging naar klm.nl. Bekeek de prijzen nog een keer en dacht: “Fuck it” hij kocht een ticket voor 17 juli, hij pakte zijn kaartlezer van de ABN AMRO en zijn bankpas, hij toetste de code in en een paar minuten later kreeg hij de mail met een bedankje en het bericht dat alles succesvol is verlopen. Hij sloot Chrome af en ging naar beneden om zijn bord op te ruimen. Hij was niet van plan om het de komende aan iemand te vertellen. Hij had niet eens aan iemand verteld dat hij de vorige maand er al gesprekken over heeft gehad met het bedrijf. Maar het werd nu echt wel tijd om hemzelf voor te bereiden op het vertrekken.

Het gesprek met zijn vriendin was een beetje sukkelig, hij wist niet hoe hij het moest aanbrengen en zij wist niet hoe ze er op moest reageren. Arjan was naar haar toegekomen, ze zouden uit eten gaan die avond en daarna naar de film. Hij wist niet wanneer hij het haar zou vertellen en hoe maar het moest vanavond. De vrouw die hem heeft aangenomen zij dat ze het voor morgen zijn tijd moest weten. Toen het toetje op tafel kwam haalde hij diep adem en vertelde hij het haar. Ze was heel blij voor hem maar voor haar zou het ook lastig zijn om zomaar te vertrekken. De rest van de avond waren ze allebei vrolijk en later dook hij bij haar in bed om daar te overnachten. De volgende ochtend liet hij de lijst zien met huizen en ze zei “Nou nou je hebt het beter voor elkaar dan ik had verwacht.” Ze lachte en Arjan lachte ook. Hij ging naar huis, hij moest het zijn ouders ook vertellen, hopen dat zij het ook goed gaan vinden ook al hadden ze niks meer over hem te zeggen vond hij.

Zijn ouders vonden dat hij zijn droom moest volgen, als zijn droom was om alles hier achter te laten en naar Amerika te gaan om voor Google te werken mocht hij dat doen. Die hele dag bleef hij beneden zitten om te kijken of ze het echt goed vonden en het niet zeiden omdat ze dachten dat hij het toch niet zou doen. Zijn telefoon trilde en hij zag dat hij een bericht had gekregen. Alles is geregeld, je bent welkom Arjan!. Hij liet het zien aan zijn ouders en stuurde het door naar zijn vriendin. Volgende week zouden ze om negen uur ’s ochtend te vertrekken, de vlucht zou 14 uur duren.

Ontwerp door Willem Verweijen