De familie van Slag - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal De familie van Slag - Mijn Kort Verhaal

Tetske Stuiver

19 jaar - VWO

2
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Tetske Stuiver (19 jaar)

? stemmen

De familie van Slag

De overstap viel ons allen zwaar. In het bijzonder mijn moeder, die nooit uitermate goed is geweest in het omgaan met dergelijke situaties.
Nadat mijn vader en moeder gezamenlijk tot het besluit waren gekomen de overstap toch te maken, voornamelijk omdat zo velen ons erop hadden gewezen dat het aanzienlijk beter was, en het besluit door hadden gevoerd, viel mijn moeder terug in een zorgelijke staat. Ze kwam dagen aaneen haar bed niet uit, meldde zich af voor haar werk, verwaarloosde haar overige dagtaken en at amper van het eten dat mijn zus of ik naar boven brachten op een dienblad.
Het was wel eerder voorgekomen dat ze op gelijke wijze reageerde op verandering in haar leven. Ze hecht een groot belang aan traditie, dat kreeg ze van huis uit mee, mijn moeder. En hoewel dat toch iets is verbeterd in de jaren nadat ze mijn zus en mij kreeg, omdat je nu eenmaal iets flexibeler moet zijn als het om kleine kinderen gaat, zal ze er nooit geheel vanaf komen.
Zo was er die keer dat we besloten over te stappen van de ene naar de andere zorgverzekering. Niet omdat we ontevreden waren met de een, maar omdat ons aangeraden werd meer vertrouwen te hechten aan de ander. Vervolgens verkeerde mijn moeder weken in de overtuiging dat als nu een van ons in het ziekenhuis belandde en medische zorg vereiste om te kunnen overleven, het niet goed met diegene zou aflopen.
Of die keer dat mijn ouders besloten bij de eerstvolgende verkiezingen niet op het CDA te stemmen, zoals ze geleerd hadden van hun ouders, en die weer van de hunne, maar elk te gaan voor een andere partij. Strategisch stemmen noemde men het je van het bij de komende verkiezingen. Iedereen zou het moeten doen, zo werd geadviseerd. Mijn ouders wilden niet achterblijven. In de weken voorafgaande aan de verkiezingen lazen ze zich zo goed ze konden in en maakten een weloverwogen keuze. Het gevolg was dat mijn vader ervoor koos om op de ChristenUnie te stemmen en mijn moeder met het rode potlood een vakje inkleurde bij GroenLinks, waarmee beiden hun doel om zo te stemmen dat één partij niet te groot werd verre van bereikten. Daarmee eindigde ook het tijdperk van strategisch stemmen voor mijn beide ouders.
Enfin. De hele familie was door de overstap uit het veld geslagen, zoals ik al vermeld had, niet alleen mijn moeder.
Mijn zus had de week die op het besluit volgde een nog korter lontje dan gebruikelijk, wat ik tot voor die tijd onmogelijk achtte. Mijn vader vergat meer dingen dan hij gewoonlijk deed, tot ik hem er zelfs aan moest herinneren de deur te sluiten als hij het huis binnenging of verliet. Op een gegeven moment kon ook onze kat de sfeer in huis niet langer verdragen en begon ze aan een stuk door te miauwen, zo hard dat de buren kwamen informeren wat er aan de hand was.
Ik vermoed dat we alle vier na een tijdje zo door te hebben geleefd inzagen dat het op deze manier echt niet verder kon. Kennelijk waren wij niet het gezin waarvoor deze overstap een uitkomst bood.
En zo kwam het dat mijn moeder, als door een wonder weer helemaal hersteld van haar kwalen, de daaropvolgende keer bij het boodschappen doen toch als vanouds de normale filterkoffie uit het schap pakte en de decafeïne liet staan waar hij stond.

Ontwerp door Willem Verweijen