Bang - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Bang - Mijn Kort Verhaal

Birthe Lanjouw

17 jaar - Vwo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Birthe Lanjouw (17 jaar)

? stemmen

Bang

Ik loop door naar mijn kluisje op school terwijl ik met mijn vriendin klets over de ziek lekkere jongens op school. ‘Doei tot morgen!’ Ik zwaai naar haar en draai me dan naar mijn kluisje. Ik open het en dan valt er een gekreukeld briefje uit. Langzaam vouw ik het open en dan worden mijn ogen groot.

Kom vanmiddag naar het verlaten landhuis aan de Eikenlaan. Zorg dat je alleen komt, anders is het snel met je gedaan! Het lot van de wereld ligt in jouw handen! Groeten een onbekende.

Het is in gebrekkig handschrift geschreven. Twijfelend trek ik mijn jas aan. Zou ik het doen? Hoe kan het lot van de wereld nou in mijn handen liggen? Ik ben gewoon een debiele puber die verslaafd is aan YouTube. Toch fiets ik richting de Eikenlaan.

Ik gooi de deur dicht en laat me er tegen aan zakken. Hijgend leg ik m’n hoofd in mijn handen. Was ik maar niet in het verlaten huis gegaan. ‘Waar ben je!’ hoor ik het hard gillen. Ik schrik en duw een aantal stoelen voor de deur. Ik probeer het zo zacht mogelijk te doen maar het gekraak van de oude meubels verraadt me al snel. Langzaam voel ik hoe het winderiger wordt in de oude slaapkamer, een teken dat het dichterbij komt. Ik ren naar de open gezwaaide ramen en duw ze dicht. Toch is het ijzig koud in de kamer. Krassende nagels langs een verrotte houten muur vullen de stilte in de donkere ruimte. ‘Ik weet dat je hier ergens zit!’ Ik schrik en hou mijn adem in. Ik voel hoe honderden ogen me aankijken, terwijl ik langzaam naar de aangrenzende badkamer sluip. Bij elke stap die ik zet kraakt de oude vloer. Ik moet naar m’n laptop zien te komen om dit te stoppen! Ik heb één kans, als het misgaat zal het me pakken. Als ik de badkamer bereikt heb pak ik een scheermesje uit het kapotte bakje. Ik leg mijn hand op de deurklink en haal een keer diep adem voordat ik de lange gang in stap. Op mijn tenen sluip ik richting de trap. Het gekraak van m’n voetstappen galmt door het lege landhuis. Als ik bijna bij de trap ben hoor ik een harde knal gevolgd door dat afgrijselijke gegil. Ik begin te rennen terwijl ik het achter me aan hoor komen. Snel schiet ik een kamer in. Mijn ogen schieten de kamer door terwijl ik een andere uitgang zoek. Ik ren door de deur die uitkomt in de grote woonkamer. Daar! Op die tafel staat m’n laptop. Ik loop ernaar toe en begin met het door snijden van de kabel. Kom op, waarom gaat het zo stroef? Ik voel hoe het killer wordt in de kamer en de deuren zwiepen open. Ik zaag zo hard als ik kan. De wind neemt toe en ik weet dat ik niet lang meer heb voordat het me opslokt. Bang kijk ik achterom en daar staat het. Zijn grote armen komen dichterbij tot vlak voor mijn gezicht. Ik knijp mijn ogen dicht en wacht tot mijn gezicht wordt opgeslokt. Maar het blijft stil. Voorzichtig open ik mijn blauwe ogen. Mijn ogen schieten door de lege ruimte voor me en dan weer richting mijn handen. De kabel hij is kapot! Net op tijd. Opgelucht laat ik me tegen de tafel aanzakken. Een spannend verhaal lezen is leuk maar er in zitten is niet grappig meer!

Ontwerp door Willem Verweijen