Alleen - Mijn Kort Verhaal - Mijn Kort Verhaal Alleen - Mijn Kort Verhaal

lyla Choukoud

16 jaar - vmbo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

lyla Choukoud (16 jaar)

? stemmen

Alleen

Het is de laatste dag van de vakantie, zoals gewoonlijk zit ik weer ergens anders met mijn hoofd. Ik lig op bed en ik denk aan die scene die ik elke nacht maar krijg in m’n dromen. ”Wie is dat kind en waarom noemt hij me Emmathyst?”. Ik heb vaak gekeken op internet om te kijken of dit vaker voorkomt bij andere mensen, maar ik heb niks gevonden. Soms vraag ik aan mezelf waarom ik dit wil weten. Misschien omdat ik nieuwsgierig ben of………..Omdat ik alleen ben.

Toen ik 7 jaar was kwamen mijn ouders om in een auto ongeluk en mijn broer hebben ze nooit meer kunnen vinden. Sindsdien ben ik in een pleeggezin terecht gekomen. Mijn pleegouders zijn heel aardig ze zorgen ook goed voor me, en ik ben ze daar dankbaar voor, maar wat niemand weet is dat ik me al die tijd alleen voelde. Het is net alsof ik een masker op heb als ik bij anderen ben…Zodat ze niet kunnen zien dat ik aan het huilen ben van buiten. Ik vertel mezelf altijd dat ik gewoon net als de andere moet zijn. Goede cijfers halen op school, lekker uiteten gaan, met…elkaar lachen. Maar elke keer wanneer ik terug denk aan die scene moet ik huilen, omdat ik het gevoel krijg dat ik iemand heb verlaten en ze niet meer kan herinneren

Het is de eerste schooldag. Ik heb mezelf voorgenomen dat ik ga veranderen, en dat ik niet meer naar vroeger kijk maar juist naar de toekomst. Ik zie me vriendinnen al staan. Ze zijn aan het lachen ik vraag me af wat er te lachen valt.
”Hey”, zeg ik, maar niemand reageert. Ik zie dat ze naar iets kijken dus ik draai me om. Het is een jongen. Ik heb hem nog nooit gezien is hij nieuw. ”Emma, vindt je hem ook  zo knap!” zegt Stella”. Ja hij is echt knap! Eigenlijk boeit het me niet echt, maar ik wil niet dat ze boos op me wordt. De bel gaat ik was van plan naar de les te gaan tot dat ik merk dat ik vergeten ben me fietssleutel uit mijn fiets te halen. ik ren naar het fietshok toe en pak mijn fietssleutel. ik ben al bijna te laat dus ik draai me snel om en ren naar de les, maar……

De nieuwe jongen staat opeens voor me neus, wat doet hij hier? ”OH, sorry”, zeg ik. Ik wou net vertrekken tot dat hij me hand pakte en me in m’n ogen kijkt. Uit het niets zie ik die scene uit mijn dromen weer voor me ogen, maar dit keer zie ik een duidelijk gezicht van de jongen die me Emathyst noemt. Ik schrok er zo erg van dus rende ik weg. Langzaam stop ik met rennen wanneer ik voor mijn klaslokaal sta. Ik realiseer me opeens dat hij die jongen uit mijn droom is. Zelfde blonde haren, zelfde groenen ogen. Alles was het zelfde! Ik liep het lokaal in en besloot met hem te gaan praten.

2 uur gaan voorbij en ik durf hem nog steeds niet te confronteren. Wat is dit gevoel dat ik heb ik heb dit nog nooit meegemaakt. het voelt net alsof m’n huid in brandt staat. Ik loop het toilet in en gooi wat water op me gezicht. ” Beter”, zeg ik. Ik loop het toilet uit en zie aan het einde van de gang die jongen staan. Uit het niets krijg ik opeens enorme koppijn. Ik kijk weer richting die jongen en zie opeens dat hij voor me staat. Ik kijk hem aan en ik……….realiseer me opeens dat hij iets tegen me zegt: ”Hoi, mijn naam is Darrian. Herinner je mij nog?”. huuu……….ik maak een flinke zucht!……broer.

Er was veel gebeurd in de tussentijd. ik en m’n broer hebben wat bijgepraat. Ik heb hem aan mijn pleegouders voorgesteld, die konden het ook nog niet geloven dat hij leefde, en ondertussen leeft mijn broer bij mij en m’n pleegouders. Ik denk vaak terug aan de tijd dat ik alleen was en realiseer me dat je nooit helemaal alleen bent. Er let altijd iemand op je.

 

 

Ontwerp door Willem Verweijen